Dawno dawno temu, bo lato przecież już dawno minęło:) Za górami ( właściwie górkami śląskimi), za lasami, na dworze Wojciecha Króla odbyło się Jego wesele z piękną wybranką Nelą. My byliśmy Ich nadwornymi fotografami i to jak się bawili, jedli i pili możecie obejrzeć poniżej:)
I żyli długo i szczęśliwie!
Zaczeło się:) ślubny szał!
A my w tzw międzyczasie wróciliśmy do Krakowa, a dokładnie ja wróciłam, Grześ natomiast zamieszkał tu po raz pierwszy. Cieszę się, bo zaczeliśmy tu już robić zdjęcia i jest w tym mieście coś magicznego albo raczej klimatycznego..
Nie odpuszczamy jednak ani trochę ślubów w innych pięknych miejscach:)
Sneak peak z Krakowa i Wrocławia zatem:
Teraz czas na ślub z duszą! Nieco bajkowo, rodzinnie i bez zadęcia. Taki właśnie był ich ślub. Ceremonia odbyła się w kameralnym wręcz kościółku w Okocimiu k/Brzeska, a późniejsze wesele w restauracji August w Brzesku. Przemiłą niespodzianką dla gości i dla nas samych okazał się polonez, który został spontanicznie zatańczony przez gości weselnych na olbrzymim trawniku przed restauracją. Chylę tu czoła dwójce Wodzirejów z Brzeska, którzy poradzili sobie z ok 100 osobami prowadząc ich w kółkach, kółeczkach, czwórkach, ósemkach a nawet szesnastkach w takt muzyki przy użyciu jednego maleńkiego mikrofonu! To się nazywa mieć posłuch:) Weselnicy wyglądali jakby ćwiczyli ten układ co najmniej od tygodni. Oprócz tego prowadzący zaskoczyli wszystkich gości, a zwłaszcza tych młodszych układami tanecznymi do największych hitów minionego lata!
Jeśli któryś z gości się przyjrzał, to może dostrzegł dwóch fotografów tańczących sobie w kąciku.. tak tak nam tez się tamta atmosfera udzieliła:)
Kilka tygodni po ślubie umówiliśmy się na sesję plenerową, na która Kasia przygotowała się fantastycznie! Wymarzyła sobie sesje pt Alicja w krainie czarów. Mnóstwo dekoracji, gadżetów, pomysłów-bajka!
Zupełnie przypadkiem poznaliśmy dwójkę manager’ów Stefana. Stefan był zainteresowany sesją zdjęciową w plenerze w celu stworzenia swojego pierwszego portfolio. Miał bardzo konkretne oczekiwania i wykazał się nie lada profesjonalizmem.
Znalazł dla nas tylko godzinę czasu, a tak właściwie widzieliśmy się przez jakieś 4 minuty. Busy guy!
Prawda jest taka, że smacznie spał podczas robienia zdjęć, a otworzył oczy tylko na chwilkę, by po zobaczeniu dwóch obcych twarzy z dziwnymi czarnymi, niepluszowymi rekwizytami zawieszonymi na szyjach rozpłakać się rzewnie..oj.
Na zdjęciach 1-miesięczny Stefan i jego Rodzice.
